خانه ارتباط با ما درباره ما
سه شنبه, ۸ آبان , ۱۳۹۷ساعت : ۱۴:۴۲کد مطلب: 11445

چاه ویل نساجی، پیش روی شهرداری

صادق صدقگو: پرسنل شهرداری یزد برای خدمت رسانی به جمعیتی حدود ۵٠٠ هزار نفر، ١۵٠٠ نفر هستند و شهر کاشان…

صادق صدقگو: پرسنل شهرداری یزد برای خدمت رسانی به جمعیتی حدود ۵٠٠ هزار نفر، ١۵٠٠ نفر هستند و شهر کاشان هم با جمعیتی حدود ٣٠٠ هزار نفر، ٢۵٠٠ نفر حقوق بگیر در شهرداری دارد.

مجموع حقوق پرسنل (و سایر هزینه‌های جاری مثل آب، برق و گاز) در پایان دوره سوم شورا (سال ٩١) ماهیانه۲  میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان بوده است که با ورود ١١٣٣ نفر نیروی جدید طی ۴ ساله دوره چهارم (دوره شهرداری مهندس ناظم رضوی)، این مبلغ در آغاز دوره پنجم (سال ٩۶) به ۹ میلیارد و ۴۹۰ میلیون تومان افزایش یافته است.

فارغ از اینکه توسعه محدوده خدماتی شهر و یا افزایش جمعیت شهر کاشان طی این ۴ سال (٩٢-٩۶) به چه میزان بوده است که نیاز به افزایش ۴۵ درصدی نیروی انسانی بوده است، برای مقایسه و تطبیق بهتر، مثالی میزنم: پروژه احداث ۶ خانه شهروند که طی هفته‌های گذشته کلنگ زنی شد، برای شهرداری فقط ۶ میلیارد تومان هزینه در بر دارد، یعنی هزینه یک پروژه عمرانی مثل احداث و بهره برداری از مرکزی فرهنگی در یک نقطه حاشیه‌ای شهر، حدود یک دهم هزینه‌های جاری و حقوق پرسنل شهرداری کاشان در یک ماه است.

و خلاصه کلام اینکه:
چاه ویل و پاشنه آشیل شهرداری کاشان نه بدهی ۵۴٠ میلیاردی است و نه آن هزینه‌های به قولی مشکوک و یا به تعبیری مجهول سابق!
تیم اجرایی و مدیریتی شهرداری کاشان در شرایط فعلی اقتصادی کشور، اگر خیلی هنرمند، مدبّر و فعال باشند و بتوانند با هزار مهارت و آکروبات بازی! ماهانه همین هزینه‌های جاری را تامین و رتق و فتق کنند، شق القمر کرده اند!

هزینه‌های جاری که اگر یکبار گذارتان به مناطق و نواحی شهرداری بیفتد، به راحتی می‌فهمید اوضاع تراکم کاری و راندمان فعالیت این پرسنل مازاد از چه قرار است!

مواظب باشیم، مواظب باشیم تا ماجرای پرسنل مازاد علی الخصوص عدم مدیریت صحیح بر این حجم از نیروی انسانی، بلاییرا  که بر سر کارخانجات ریسندگی و بافندگی کاشان و مخمل و ابریشم کاشان و صنایع کرک کاشان و… نازل کرد تکرار نکند!

 

حضرات! اعزه! اساتید! مدیران! مقامات! به جای سیاسی بازی و حاشیه سازی، به جای متهم کردن این و آن و سنگ اندازی، به جای تحریک و جو سازی، فکری کنید و تدبیری بیاندیشید.

 

این حجم از هزینه‌های جاری (که نقش تعیین کننده و موثری در افزایش راندمان کاری و ارتقاء کیفیت خدمت رسانی به مردم ندارد) در دراز مدت برای این شهر ماجرایی خواهد شد که…

پی نوشت

١: امروز هشت آبان و سالروز درگذشت مرحوم ارباب تفضلی بنیانگذار کارخانجات ریسندگی و بافندگی و پدر صنعت نساجی ایران است.

مناسب است در پایان این یادداشت به صورت خلاصه اشاره‌ای به ماجراهای بحران شرکت ریسندگی و بافندگی داشته باشم.

در اوایل دهه هفتاد، ١۵٠٠ نفر از کارگران این شرکت مشمول بازنشستگی پیش از موعد شدند و بازنشست شدند. علی رغم اینکه کارخانه نیازی به نیروی جدید نداشت و تا حدودی بعضاً نیروی مازاد هم داشت، طی سال ٧٢ لغایت ٧٩ حدود ٢٠٠٠نفر با نامه ها و توصیه نامه ها! در این شرکت مشغول به کار شدند.

آغاز بحران از سال ٧۵ و ٧۶ بود که نرخ ارز رشد داشت (دلار ٨٠٠ تومان شد) و پایان بحران (ورشکستگی و تعطیلی) اوایل دهه هشتاد. یعنی بی‌تدبیری و عدم برنامه ریزی در جذب و مدیریت نیروی انسانی، کشتی این شرکت را در طوفانی سهمگین وارد کرد که این اتفاق در کمتر از یک دهه تکلیف آن را یکسره کرد!

 

۲: پیشنهاد می کنم دوستان آمار و اطلاعات مندرج در جدول که منبع آن صفحه ۴ ماهنامه سیلک است  را با دقت مطالعه کنند. این جدول و مشاهداتی که هفته گذشته در مراجعه به شهرداری داشتم سبب نوشتن این یادداشت است.

 

اشتراک گذاری

مطالب مرتبط

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

© تمامی حقوق برای پایگاه تحلیلی خبری مشکات آنلاین محفوظ است و بازنشر هر نوع از محتواهای سایت منوط به اجازه مدیر سایت می باشد.