خانه ارتباط با ما درباره ما
یکشنبه, ۴ خرداد , ۱۳۹۹ساعت : ۱۱:۵۵کد مطلب: 20105

مروری بر آداب و رسوم مردم جهان و کاشان در روز عید فطر

عید ما و عید دیگران

محمد احمدی نجات: عید فطر روزی است که در نگاه عموم گاهی آن را به عید اموات می خوانند، روز…

محمد احمدی نجات: عید فطر روزی است که در نگاه عموم گاهی آن را به عید اموات می خوانند، روز سروری که با زیارت اهل قبور همراه است،اما وقتی حتی نگاهی به مفاتیح الجنان هم می اندازی می بینی جز اعمال این عید ذکر نشده و وقتی به احادیث و سیره اهل بیت هم نگاه می کنیم خبری از زیارت اهل قبور در این عید نیست.

 

در دید محیطی و مردم شناسی که به موضوع نگاه می کنیم می بینم که این موضوع در شهرهای مرکزی کشور که اصولاً بنیان مذهبی دارند، نمود بیشتری دارد.

 

در شهرهای شمالی ترجیح می دهند دور هم  در طبیعت جمع بشوند و عید رمضان را اینگونه شاد باشند،یا در کهگیلویه و بویراحمد روز عید فطر روز آشتی است و کدورت ها توسط ریش سفیدان برطرف می شود.

 

در زاهدان حنا بندان دارند و لباس نو برای کوچیک ترها می خرند.

 

در خوزستان کوچه ها آذین می شود و مفصل جشن می گیرند.

 

در دیگر  کشورهای مسلمان هم آنچه در شهرهای مرکزی و مذهبی ایران مرسوم است رواج ندارد.

 

در اکثر کشورهای عربی عید فطر خود را با پخت شیرینی مخصوص و پوشیدن لباس نو شروع می کنند.

 

در عراق و جنوب بصره عید را با پخت شیرینی و غذاهای محلی شروع می کنند و شیرینی کلیجه و غذای مخصوص المطبک را با هدف ایجاد صمیمیت بیشتر  در کنار یک دیگر می خورند و در سه روز تعطیلی عید فطر این کار را تکرار می کنند.

 

در عربستان اول عید را با خوردن انواع قهوه و آبمیوه و خرما شروع می کنند،عید فطر در عربستان ۲۳ روز تعطیل است.

 

کویت هفت شبانه روز پشت سر هم جشن می گیرند و پرچم هوایی مخصوص بر سر در مغازه ها و منازل زده می شود.

 

فطر اندونزی متفاوت است،آنها در مراسم حلال به حلال  با سر دادن نوای الله اکبر و بر طبل کوبیدن در  کوچه ها عید را اعلام می کنند و در مساجد با هم مصالحه می کنند.

 

هندوستان عید فطر را روز نمایش دادن سنن و نماد و فرهنگ های خاص خودشان قرار داده اند،با موسیقی سنتی هندی و لباس های محلی مخصوص در کوچه ها  راه می افتند تا به عید رنگ و بوی تازه ای بدهند.

 

در میانمار جاگو می خوانند، جاگو در زبان اردو یعنی بیدار باش،آن ها سحر در قالب گروه های کوچک موسیقی به مردم را برای خوردن آخرین سحری ماه بیدار می کنند، در میانمار برای عرض تبریک دست راست را بر پیشانی گذاشته و دست دادن را رسم خوبی نمی دانند.

 

اما چرا  بزرگترین عید مسلمانان  و عامل  وحدت  مذاهب  در شهر ما  تبدیل به رسم چندین ساله برای رفتن به سر  آرامگاه ها و مزارها شده و این رسم آنقدر قداست پیدا کرده که برای جلوگیری از تجمع در ایام شیوع کرونا مسئولان ناچار شده اند همه مسیرهای منتهی به آرامستانها را مسدود کنند؟

 

این پرسشی است که باید با تامل بیشتری به آن پرداخت.

برچسب‌ها:,
اشتراک گذاری

مطالب مرتبط

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

© تمامی حقوق برای پایگاه تحلیلی خبری مشکات آنلاین محفوظ است و بازنشر هر نوع از محتواهای سایت منوط به اجازه مدیر سایت می باشد.