خانه ارتباط با ما درباره ما
چهارشنبه, ۱۵ اسفند , ۱۳۹۷ساعت : ۱۸:۴۶کد مطلب: 14193

هفت سال دوندگی برای دریافت جایزه تلویزیونی

اردیبهشت ۹۲ روزنامه ایران در گزارشی از یک جوان کاشانی نوشت که برنده یک جایزه تلوزیونی ۱۵۰ هزارتومانی شده، اما…

اردیبهشت ۹۲ روزنامه ایران در گزارشی از یک جوان کاشانی نوشت که برنده یک جایزه تلوزیونی ۱۵۰ هزارتومانی شده، اما با سماجت و پشتکار و ۵۰۰ هزار تومان هزینه، بالاخره پس از ۷ سال جایزه خود را از این سازمان گرفته‌است.

با توجه به اتفاقات این روز‌های مسابقه «برنده باش» و حرف‌حدیث‌های آن،  مشکات آنلاین گزارش ۵ سال پیش روزنامه ایران را با اندکی تلخیص بازنشر می‌کند:

مسابقات تلویزیونی و تعیین جوایزی برای بینندگان یکی از راه‌های جذب مخاطب در همه نقاط دنیاست. جوایزی که گاه زندگی یک برنده را متحول می‌کند. صداوسیمای ما هم چنین مسابقاتی را برای جذب مخاطب در نظر گرفته با این تفاوت که زندگی برخی از برندگان این جوایز گاه به شکل معکوس متحول می‌شود و به دردسر و دوندگی برای دریافت جایزه می‌انجامد.

یکی از کسانی که در این مسابقات تلویزیونی برنده‌شده، محمد شعبانی‌مقدم است. او ۱۹ خردادماه ۸۳ در مسابقه‌ای که برنامه زنده صبح بخیر ایران برگزار کرده بود، شرکت می‌کند و موفق می‌شود برنده جایزه ۱۵۰هزار تومانی شود.

آن روز برای محمد روز خوبی بود و در کاشان، با شادمانی به همه از برنده‌شدن می‌گفت، اما این شیرینی برای این مرد جوان چندان پایدار نبود. او هر قدر بیشتر منتظر دریافت جایزه‌اش می‌شد کمتر به نتیجه می‌رسید.

محمد شعبانی‌مقدم وقتی از دریافت جایزه ناامید می‌شود، تصمیم می‌گیرد خود اقدام کند. به همین دلیل نامه‌ای خطاب به تهیه‌کننده برنامه می‌نویسد.

وقتی از این نامه پاسخی نمی‌گیرد، نامه‌ای خطاب به حراست صداوسیما می‌نویسد. این نامه هم بی‌پاسخ می‌ماند، نامه او به مدیر شبکه یک سیما هم بی‌پاسخ می ماند، او حتی در یک مراسم خاص یکی از مجریان این برنامه را می‌بیند و از او جایزه‌اش را طلب می‌کند، ولی با برخورد مناسبی روبه‌رو نمی‌شود.

این برنده مسابقه صداوسیما نامه های دیگر نیز ارسال می کند و وقتی همه این نامه‌ها بی‌پاسخ می‌ماند، به دیوان عدالت اداری می‌رود و پس از ۴ سال دوندگی در سال ۸۷ از برنامه صبح بخیر ایران و صدا و سیما شکایت می‌کند.

دیوان عدالت اداری وقتی با این شکایت عجیب روبه‌رو می شود و به دلیل این که شکایت موضوعی مدنی است، خود را فاقد صلاحیت رسیدگی تشخیص می‌دهد.

با عدم رسیدگی به این شکایت در دیوان عدالت اداری، محمد شعبانی‌مقدم ناامید نمی‌شود، او ابتدا به دادسرای کارکنان دولت مراجعه می‌کند، دادستان این دادسرا وقتی چنین شکایت عجیبی را می‌بیند از این جوان می‌خواهد حتماً شکایتش را پیگیری کند و به همین دلیل برای طرح شکایت به مجتمع قضایی شهید بهشتی مراجعه می‌کند.

محمد در این مجتمع هم متوجه می‌شود نمی تواند شکایتش را مطرح کند و باید به مجتمع قضایی شهید صدر برود. این جوان برای رسیدن به حقی که صداوسیما از پرداخت آن خودداری می‌کرد به این مجتمع مراجعه می‌کند و بالاخره موفق می‌شود شکایتش را طرح کند.

طرح چنین شکواییه عجیبی با آن همه پشتکار برای احقاق حق مورد توجه مراجع قضایی قرار می‌گیرد و او بالاخره در سال ۸۸ موفق می‌شود از صداوسیما شکایت کند.

چهار ماه بعد نوبت رسیدگی به شکایت محمد شعبانی مقدم می‌رسد، قبل از آن مسئولان حقوقی و وکلای صداوسیما با تماس های تلفنی از محمد می‌خواهند شکایتش را پس بگیرد، ولی او هرگز چنین کاری نمی‌کند. حتی برای این که او از این قضیه منصرف شود یکی از مسئولان حقوقی سازمان صداوسیما به محمد می‌گوید که با رئیس وقت شبکه اول مکاتبه کرده و او گفته که ادعای محمد برای (شرکت در مسابقه) رد شده ولی مبلغ این جایزه را به دلیل پیگیری مستمر او با کسر مالیات به عنوان «کادو» به او پرداخت می‌کنند. محمد عصبانی‌تر از قبل می‌شود و پاسخ می‌دهد که حقش را می‌خواهد نه صدقه و اعانه!

روز دادگاه نماینده حقوقی سازمان نامه‌ای به قاضی می‌دهد که در آن نوشته شده «پرداخت جوایز مسابقات با اسپانسرهاست و سازمان صدا‌وسیما هیچ مسئولیتی در قبال آن‌ها ندارد ضمن این که هیچ سند و نشانه‌ای وجود ندارد که نشان بدهد محمد شعبانی مقدم در مسابقه مورد نظر شرکت کرده باشد.»

این نامه با واکنش تند قاضی روبه‌رو می شود و رئیس دادگاه در پاسخ این نامه به نماینده حقوقی سازمان می‌گوید: «چرا صورت مسئله را عوض می‌کنید؟ مردم درخواستی از شما ندارند، شما مسابقه نگذارید، ولی وقتی مسابقه برگزار می کنید، باید جایزه اش را هم بدهید»

سپس قاضی در مورد برنده‌شدن از محمد شاهد می‌خواهد و این برنده دو تن شاهد را به دادگاه می‌آورد. با این شهود جلسه دادگاه به نفع محمد ختم می‌شود و سرانجام صداوسیما ضمن پرداخت جایزه ۱۵۰ هزار تومانی، مجبور می‌شود دو هزار و سیصد تومان هم بابت هزینه رسیدگی به این پرونده پرداخت کند.

محمد شعبانی مقدم می‌گوید: «پس از هفت سال بالاخره به حق خودم رسیده‌ام و جایزه‌ام را می‌گیرم اما این محکومیت و بدنامی برای همیشه در تاریخ عملکرد سازمان صدا‌وسیما می‌ماند.» کار آنقدر بالا می‌گیرد که نه تنها خبرگزاری‌ها و روزنامه‌ها ماجرای محمد را منعکس می‌کنند بلکه خود صدا‌و‌سیما هم مجبور می‌شود برای جلوگیری از تبعات بعدی با محمد گفت‌وگو کند و آن را سانسور شده روی آنتن بفرستد.

جوان کاشانی برای گرفتن ۱۵۰ هزار تومان با هفت سال دوندگی مبلغ ۵۰۰هزار تومان هزینه می‌کند و به گفته خودش این تلاش را به کار می‌گیرد تا درس عبرتی شود برای برنامه سازان صداوسیما که جوایز مورد نظر را پرداخت کنند!

محمد شعبانی مقدم می‌گوید: ۷ سال تلاش کردم تا جایزه‌ام را بگیرم اما بسیارند کسانی که برنده می‌شوند، جایزه‌شان را نمی‌گیرند و اقدامی هم نمی‌کنند، آن‌ها صرفاً بی‌اعتماد می‌شوند، بی‌اعتماد به رسانه‌ای که ادعا دارد «ملی» است.

اشتراک گذاری

مطالب مرتبط

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

© تمامی حقوق برای پایگاه تحلیلی خبری مشکات آنلاین محفوظ است و بازنشر هر نوع از محتواهای سایت منوط به اجازه مدیر سایت می باشد.